| |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
| |
biografie... |
Ik ben 15 mei 1980
geboren in Alkmaar. Op mijn eerste verjaardag zijn
we verhuisd naar Koedijk waar we nog steeds wonen.
Ik ben in 2001 begonnen met baanwielrennen. Sporten
deed ik uiteraard al veel eerder. Op mijn achtste
ben ik begonnen met handballen. Dit heb ik gedaan
tot mijn dertiende. Ik heb ook nog een blauwe maandag
getennist maar dat was niets voor mij. Ik schaatste
toen ook al en trainde bij de baanselectie Alkmaar.
Daar had ik ieder weekend wel een wedstrijd ergens
in Nederland. Omdat ik het hier erg druk mee kreeg
ben ik gestopt met handballen. Op mijn zestiende
werd ik geselecteerd voor de gewestelijke selectie
Noord Holland / Utrecht. Eddie Verheijen was toen
mijn trainer. Hier heb ik twee goede jaren gedraaid
met als resultaat dat ik geselecteerd werd voor
de kernploeg opleiding sprint van de KNSB. Daar
was Aart van der Wulp mijn trainer. In deze groep
heb ik ook twee jaar gezeten. Mijn beste resultaat
was een gouden plak op de 500m bij het Nederlandse
kampioenschap allround voor neosenioren in 2001.
Tot zover mijn schaatscarrière. Ik heb een
mooie tijd gehad, veel mensen leren kennen, heel
hard getraind en in die tijd aan alle NK’s
meegedaan.
Tijdens de schaatstrainingen heb ik ook veel gefietst,
maar nooit in wedstrijdverband. In 2001 heb ik een
baanfiets gekocht om daarmee te gaan trainen. In
mei werd er op de baan van Alkmaar een selectiewedstrijd
georganiseerd voor een wereldbekerwedstrijd. Ik
heb mijn stoute schoenen aangetrokken en me daarvoor
ingeschreven. Mijn resultaat was nog niet eens zo
verkeerd, ik deed aardig in de top mee. Vervolgens
vroeg Peter Pieters, de bondscoach baan, mij om
eens mee te komen trainen. Ik vond het prachtig
en was meteen verkocht. Het ging ook erg goed, zelfs
zo goed dat ik mee mocht naar een wereldbekerwedstrijd
in Pordenone in Italië. Daar werd ik achtste
op de 500m, genoeg om me te plaatsen voor de WK.
Vervolgens heb ik toen mijn eerste NK gereden en
werd gelijk kampioen op de 500m. Het meeste sprak
me echter de sprintfinale met Ingrid Haringa aan.
Wat vond ik het geweldig om in de finale te rijden
tegen zo’n geweldige sportvrouw. En geloof
me, ik heb het haar moeilijk gemaakt.
Nu, een aantal NK’s, WK’s en één
Olympische Spelen later, ben ik blij dat ik in 2001
de keuze gemaakt heb om van het schaatsen over te
stappen naar het baanwielrennen. |
|
|
|
 |
 |
 |
 |
 |
|
|
|